Osteomalacja

· Osteomalacja
Author

Osteomalacja jest schorzeniem, które często występuje u osób starszych. Polega ona na zaburzeniu mineralizacji kości, która spowodowana jest brakiem witaminy D.

Istotnymi czynnikami ryzyka w przypadku osteomalacji jest dieta uboga w witaminy. Duże znaczenie ma również brak ekspozycji na światło słoneczne.
Dotyczy to głównie tych osób starszych, które rzadko wychodzą z domu lub też nadmiernie ochraniają swoją skórę przed światłem słonecznym.
Osteomalacja najczęściej występuje u kobiet, które większość czasu spędzają wewnątrz pomieszczeń i unikają w ten sposób ekspozycji na światło. Ponadto osteomalacji sprzyja dieta z niską zawartością wapnia.

Innymi przyczynami jest również zaburzenie wchłaniania, problemy gastrologiczne, takie jak stan po usunięciu żołądka, niewydolność trzustki oraz zespoły zaburzonego wchłaniania. Ponadt znaczenie ma choroba nerek- zarówno wrodzone zespoły tubulopatii nerkowych, jak np. nerkowa kwasica cewkowa jak i znacznego stopnia uszkodzenie cewek nerkowych. Główne objawy kliniczne osteomalacji:

  • ból w obrębie kości,
  • tkliwość kości,
  • miopatia zlokalizowana w mięśniach proksymalnych, osłabienie ich siły, która objawia się np. kaczkowatym chodem,
  • samoistne złamania kości- np. kości udowej.

Rozpoznanie osteomalacji

  • typowe są odchylenia w badaniach laboratoryjnych- niskie stężenie wapnia, fosforu, oraz witaminy D, wysokie stężenie fosfatazy zasadowej w surowicy,
  • sfery Loosera – widoczne na radiogramach,
  • chorobę potwierdza biopsja kości.

Leczenie osteomalacji

Osteomalację leczy się dzięki odpowiedniej podaży witaminy D2 lub D3.
Dawki, jakie się stosuje są następujące- od 800 do 4000 IU (0,02-0,1 mg) dziennie. Kuracja, w czasie której podaje się takie dawki leków powinna trwać przez okres 6 do 12 tygodni. Po tym czasie zmniejsza się dawkę do wartości 200- 400 IU (0,005- 0,01 mg) na dzień. W przypadku, gdy osteomalacja jest zaawansowana, wówczas równocześnie z witaminą D podaje się sole wapnia. Gdy dojdzie do gwałtownego wzrostu stężenia fosfatanów, wówczas mówimy o skuteczność wprowadzonej terapii oraz o właściwej odpowiedzi metabolicznej. W przypadku zaś braku wzrostu ich stężenia – o odporności na witaminę D.

***************************************************************************

Polecamy Państwu nasz nowy serwis, którego podmiotem są benzodiazepiny, traktuje on o bardzo popularnych lekach uspokajających i nasennych, o uzależnieniu od nich, dobrych praktykach stosowania, i metodach leczenia zależności.

Leave a Comment