Łuszczycowe zapalenie stawów

Łuszczycowe zapalenie stawów to bardzo częsta postać zapalnych procesów stawowych. Częstość, z jaką pojawia się ona w populacji ogólnej wynosi około 1%. Z kolei wśród chorych na łuszczycę, stwierdza się ją u 5-8%. Płeć nie odgrywa żadnego wpływu na częstość występowania. Szczyt zachorowalności przypada na lata od 20 do 40 roku życia.

Wyróżnia się pięć głównych klinicznych podtypów choroby. Najczęściej spotykanymi spośród nich są:

  1. klasyczne łuszczycowe zapalenie stawów ograniczone do stawów międzypaliczkowych dalszych rąk i stóp,
  2. „okaleczające” zapalenie stawów- *arthritis mutiltans*,
  3. symetryczne zapalenie wielostawowe przypominające reumatoidalne
  4. zapalenie stawów,
  5. niesymetryczne zapalenie nielicznych stawów z procesem zapalnym dotyczącym palców- *dactylitis*.

Najczęstszą postacią łuszczycowego zapalenia stawów jest symetryczne zapalenie nielicznych stawów z towarzyszącym procesem zapalnym palców. Schorzenie to dotyczy najczęściej kończyn dolnych. Często w obrębie stawów kolanowych stwierdza się znaczne wysięki. Łuszczyca tego rodzaju rodzaju ma zazwyczaj łagodny przebieg. Nieprzewidywalnie zdarzają się okresy zaostrzeń oraz remisji.

Łuszczycowe zapalenie wielostawowe przypomina r.z.s.

Cechami, które przydatne są w ustaleniu właściwego rozpoznania jest:

  • brak czynnika reumatoidalnego,
  • łuszczyca skóry,
  • brak oznak zajęcia narządów wewnętrznych,
  • zmiany zlokalizowane w stawach międzypaliczkowych dalszych oraz dalszych,
  • asymetryczne zmiany w obrębie rąk i stóp,
  • powstawanie nowych tkanek kostnych wokół nadżerek,
  • zapalenie przyczepów ścięgien,
  • zapalenie palca,
  • tendencja do usztywniania stawów

Rokowanie jest lepsze niż w przypadku r.z.s.

W łuszczycowym zapaleniu kręgosłupa często dochodzi do zapalenia stawów krzyżowo – biodrowych. Na radiogramach widoczna jest asymetryczność zapalenia tych stawów. U osób, które posiadają zmiany łuszczycowe owłosionej skóry głowy, często stwierdza się poważne zmiany w kręgosłupie szyjnym. Istnieje również tendencja do występowania zapalenia obwodowych przyczepów ścięgien, szczególnie często przyczepu ścięgna Achillesa.