Sarkoidoza

· choroby reumatyczne, Sarkoidoza
Author

Sarkoidoza to przewlekła, ogólnoustrojowa choroba, która dotyka najczęściej kobiet w wieku od 20 do 40 lat. W czasie jej przebiegu dochodzi do tworzenia się ziarniniaków w maziówce, kościach oraz mięśniach. Schorzeniu temu towarzyszy ból.

Wśród chorych z sarkoidozą stwierdza się:

  • objawy płucne:
  • suchy kaszel,
  • duszność,
  • ból umiejscowiony w klatce piersiowej.
  • ogólnoustrojowe:
  • spadek masy ciała,
  • gorączka,
  • ogólne zmęczenie,
  • powiększenie wnękowych węzłów chłonnych (obustronne),
  • dolegliwości bólowe umiejscowione w układzie ruchu.

Ostre zapalenie wielostawowe, które występuje w sarkoidozie umiejscowione
jest najczęściej w:

  • stawie kolanowym,
  • stawie skokowym.

Zapalenie to współwystępuje często z rumieniem guzkowatym a także z
powiększeniem wnękowych węzłów chłonnych.

Omawiane zapalenie może być spowodowane zarnikowatym naciekiem błony
śluzowej. Ponadto stwierdza się palce kiełbaskowate, które są z kolei
wynikiem tworzenia się torbieli w paliczkach. Częstość występowanie pewnych objawów w sarkoidozie

Zapalenie naczyniówki oka występuje u 20% chorych. Z kolei zapalenie stawów
stwierdza się u 15% pacjentów. Objawami, które występują tylko u pięciu
osób na sto jest:

  • powiększenie ślinianki przyusznej,
  • zajęcie górnych dróg oddechowych,
  • zapalenie mięśni.

Rozpoznanie sarkoidozy

Rozpoznanie ustalane jest na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych. Ponadto bierze się pod uwagę nieserowaciejące ziarniniaki, które występują w tkankach, które zostały opanowane przez schorzenie.

Leczenie sarkoidozy

Tak, jak w przypadku większości chorób, którym towarzyszą ostre objawy pochodzące z układu ruchu, tak i w sarkoidozie wykorzystuje się w leczeniu niesteroidowe leki przeciwzapalne. Ponadto w terapii ostrego zapalenia stawów przydatna jest kolchicyna. Zazwyczaj bywa tak, że przewlekła postać choroby tj. zapalenie stawów, które utrzymuje się uporczywie, reaguje na leczenie korykosteroidami. W przypadku jednak oporów, zaleca się zastosowanie tzw. leków drugiego rzutu. W tym przypadku są nimi metotreksat
oraz cyklosporyna.

Leave a Comment