Choroba Pageta

Author

Choroba Pageta jest schorzeniem miejscowym, w czasie którego dochodzi do
przebudowy kości.

Schorzenie to rzadko stwierdza się u osób, które nie przekroczyły 40. roku życia. Prawdopodobieństwo jego wystąpienia podwaja się w każdej kolejnej dekadzie. I tak już u osób mających powyżej 55. roku życia, 4% z nich cierpi na chorobę Pageta. Schorzenie to częściej występuje u mężczyzn. Najczęściej zajmowanymi kośćmi są:

  • kość miednicy,
  • odcinek lędźwiowy kręgosłupa,
  • kość krzyżowa,
  • czaszka,
  • kości goleniowe,
  • kość ramienna.

Najczęstszym objawem choroby Pageta jest ból. Prowadzi ona do poważnych
deformacji kostnych, które związane są z jej przebudową. I tak, na zdjęciach radiologicznych wielokrotnie widoczna jest zaburzona architektura kości. Ponadto często stwierdza się osteosklerozę i osteolizę. Widać również wygięcia kości a nawet ich złamania. Poza tym, że kości w chorobie Pageta mogą ulegać złamaniom, często są również punktem wzrostu nowotworowego kostniakomięsaka.

Zmiany widoczne na zdjęciach radiologicznych wielokrotnie wykrywane są
przypadkowo.

Na skutek występującego schorzenia dojść może do zapalenia stawu, który
leży w sąsiedztwie istniejących zmian kostnych. Jeśli choroba Pageta rozwija się w obrębie kręgosłupa, doprowadzić może do ucisku rdzenia kręgowego.

Poza opisanymi wyżej zmianami widocznymi na zdjęciach radiologicznych,
charakterystycznym wskaźnikiem potrzebnym do rozpoznania choroby Pageta
jest podwyższenie stężenia fosfatazy zasadowej. Wartość tego wskaźnika
określa nasilenie aktywności choroby.

Leczenie choroby Pageta

W leczeniu choroby wykorzystuje się kalcytoninę bisfosfonianam drugiej
generacji. Są one traktowane jako coraz częstsza metoda terapii.

Dzięki palindronianowi dwusodowemu (Aredia), stosowanemu w dawce 600 mg,
przez okres 6-9 miesięcy, można uzyskać normalizację fosfatazy zasadowej
nawet u 80% chorych. Ponadto u większości z nich niemal całkowicie ustępują
dolegliwości bólowe.

Leki te podaje się doustnie. Przy wystąpieniu problemów gastroenterologicznych, można rozważyć ich stosowanie dożylne.

Leave a Comment